My Storie: Só hanteer ek die inperking

maxim-zhgulev-5tmItJfHkIc-unsplash

Deur: Daantjie Badenhorst

Dit is nou al omtrent ses weke sedert die staat van inperking weens die Corona-virus aangekondig is, en dit lyk asof dit nog baie lank gaan duur voordat dit in sy geheel opgehef gaan word.

Die vraag is nou net: hoe verwerk ‘n mens dit, en wat kan jy doen om nie heeltemal van jou kop af te  raak nie? Die verbod op die verkoop van sigarette en drank raak my hoegenaamd nie; ek beskou rook as ‘n skending van die tempel van die Heilige Gees en ek drink net matig. Ek het wel voorraad opgebou van my gunsteling alkoholiese drankie maar ek sal net nou en dan een daarvan drink en ek gryp beslis nie daarna as ek sleg voel nie.

As die inperking twintig jaar gelede plaasgevind het, weet ek sowaar nie hoe ek dit sou hanteer nie. Hoewel ek soms alleen is en verkies om met my eie dinge besig te wees, kan ek dit nie die heeltyd doen nie. Ek het interaksie met mense nodig, en ek is by die punt verby wat ek my gevoelens opkrop. Daarom is sosiale media vir my uiters belangrik. Ek is net op sekere platforms aktief; ek is op Facebook en WhatsApp en hoewel ek ‘n Instagram-profiel het, volg ek ander mense eerder as om self plasings te maak. Daarby kan ‘n mens nie tot dieselfde mate een tot een met iemand op Instagram as op Facebook gesels nie. Ek het my Twitter-profiel ‘n paar jaar gelede gesluit omdat ek almal wat my gevolg het, my plasings sou kon sien en ek niemand daarvan kon uitsluit nie.

Facebook en WhatsApp is ‘n ander saak. Ek het baie goed bevriend geraak met mense landwyd wat ek deur Facebook leer ken het; ek behoort aan ‘n paar geselsgroepe en ‘n paar groeplede het kort voor die inperking bymekaar gekom en baie lekker gekuier; asof ons mekaar jare lank al ken. Ek het self ook ‘n paar groepe gestig wat verband hou met my belangstellings en voorliefdes en ek gesels met ander mense wat in hierdie dinge belangstel. Ek glo aan gesonde debatvoering; as iemand se standpunt van myne verskil, kan daardie persoon dit sê, maar ek is nie te vinde vir persoonlike aanvalle nie en ek het al honderde mense gesper omdat hulle nie weet hoe om op ‘n beskaafde manier met iemand te redeneer nie. My vriendelys raak aan 5 000, wat dalk besonder hoog klink, maar dan is dit omdat ek voorheen in die openbare oog was en mense dit nog onthou. Ek mis die kollig glad nie en ek probeer so ver moontlik uit die media bly. Nogtans ontmoet ek steeds mense wat onthou wat ek destyds reggekry het. Met WhatsApp is dit natuurlik heelwat minder, omdat ek my vriendelikheid goedkoop en my vriendskap duur hou. Weer eens het ek al mense gesper omdat hulle versoeke gerig het waaraan ek geweier het om te voldoen. Ek kon ook hier groepe stig om met mense wat dieselfde belange as ek het, te kommunieer. Die inperking maak dat mense mekaar nie kan sien nie, en dat normale sosiale interaksie onmoontlik is, maar ten minste is sommige mense net ‘n Facebook- of WhatsApp- teks- of stemboodskap ver.

Natuurlik is daar ook mense wat geestelike verdieping met die inperking ervaar. Ek val nie in daardie kategorie nie, maar as dit nie vir my geloof was nie, het ek nie gelewe om hierdie artikel te skryf nie. Dit is vir my lekker om na eredienste van verskillende predikers, nie net van ons eie gemeente nie, maar ook van naburige gemeentes asook ou vriende wat in die bediening is, te luister. Sommige boodskappe is al Saterdagaande beskikbaar; ek verkies om dan reeds daarna te luister omdat dit die tyd van die week is wat nie gou genoeg verby kan gaan nie omdat daar hoegenaamd niks op televisie is wat die moeite werd is nie en ‘n mens gedwing word om by die huis te bly. Ons luister Sondae na die res van dié boodskappe; dis interessant om elke prediker se aanslag met mekaar te vergelyk en daarby kry ‘n mens ook verskillende perspektiewe. As daar een ding is wat my nog altyd staande gehou het, en my steeds in die staat van inperking staande hou, is dit my geloof.

Nogtans kan ‘n mens nie anders as om neerslagtig te raak omdat jou vryhede beperk word en jy nie toegelaat word om met jou alledaagse lewe voort te gaan nie. Die Amerikaanse rock-groep Green Day het die gevoel van depressie mooi saamgevat in hul trefferliedjie Wake me upo when September ends, wat na aanleiding van ‘n ware lewensgebeurtenis geskryf is. Al wat ek wil sê, is : “Wake me up when lockdown ends.”


MY STORIE maak deel uit van ons gemeente se skryfprojek.  Skuilkrans NG Gemeente glo in die belangrikheid van elkeen se storie.  Dit is ten diepste ‘n getuienis van hoe God in jou lewe werk en dit versterk die liggaam van Christus.  Deel gerus jou storie deur dit te stuur aan Annabelle by kleingroep@skuilkrans.co.za   ‘n Foto of prentjie is ook welkom.

My Storie is ‘n skryfprojek in samewerking met ons Leef Weer Trauma en Beradingsentrum.  Leef Weer Trauma  is n beradingsentrum wat gratis berading gee aan die gemeenskap en aan gemeentelede.  Kontak ons gerus by 063 712 6346 indien jy met iemand wil praat oor enige trauma of krisis

My Storie: GRENDELSKADE

glen-carrie-CFNs8uNwQNM-unsplashNooit in ons wildste drome (so ‘n jaar of wat gelede) sou ons ooit kon dink dat ons argelose en normale daaglikse bestaan skielik in 2020 op ‘n Donderdagaand in Maart tot stilstand geruk sou word op só ‘n drastiese wyse nie.

Dit is soos om ‘n halfgeëete lekkergoed by ‘n kind weg te vat. Die een oomblik is die genot nog daar, en dan skielik word dit weggevat en staan jy stom-verbaas en wonder wat het dan nou eintlik hier gebeur.

Maar hierdie keer was dit nie ‘n lekker wat weggevat is nie, dit was ons vryheid. Daardie vrye kom en gaan soos jy wil, wanneer jy wil, en na wie jy wil. Skielik kom die (gedwonge) bevel om tuis te bly en geen kontak met ander mense te hê nie, nie eers met jou naaste familie en vriende nie.

Die ware impak hiervan het ‘n rukkie geneem om in te sink. Aan die begin was dit iets nuut en vreemd. Vir sommige salig (en selfs avontuurlik) om te kan terugtrek in hul eie beskutte kokonnetjie, opgestock met genoeg toiletpapier en alles wat goed en lekker is.

Die gedagte om niks te MAG doen en nêrens te MAG gaan nie (geen gedwone verpligtinge meer nie) net terug te kan sit en te ontspan, was aanvanklik salig met heerlike rusdae wat voor ons uitgestrek het. ‘n Geforseerde, onverdiende vakansie vir ‘n maand, dis mos iets waaroor almal heimlik droom en nog altyd begeer het.

Planne is beraam hoe om die ledige tydjies om te kry. Stofvergaarde boeke is uitgehaal en vergete stokperdjies weer van êrens opgediep. Daar is egter geen haas nie, dit waarvoor ons nie vandag lus is nie, kan oorstaan tot môre. So rol die dae verby en die boeke bly toe, die stokperdjies bly vergete en skuldig eenkant lê.

Vir sommige, waarvan ek een is, was die ingehoktheid egter noodlottig, want ek kon nie meer, soos die gewoonte was, my liefiekinners(kleinkinders) sien, saam met hulle lag en speel of sing en dans nie. Ek kon nie meer saam met vriendinne gaan koffie drink en ure om gesels nie. Ons (dis nou manlief en ek) kon nie meer by die kinders oor naweke gaan kuier en braai nie. Nie meer die gemeenskap met ons nuwe Christelike familie (wat ons genadiglik gevind het net voor die lockdown) geniet nie. Skielik was ons net op onsself en mekaar aangewese en ons het groot oë vir mekaar gesit en kyk.

As iemand wat lief is vir mense en graag praat en luister, moes en was my mond en ore gewoond daaraan om konstant te werk. Die probleem is egter dat manlief net die teenoorgestelde is, ‘n man van min woorde. Na die eerste paar dae in afsondering, met hom as my enigste geselskap, het hy sy hele kwota woordgebruik opgebruik en stil begin word. Dit was my geleentheid om my onuitputlike bron van woorde (wat teen die tyd al goed opgehoop het) los te laat. Manlief het eers geamuseerd geluister en saamgesels, later net geluister, nog later begin kriewelrig raak en flou verskonings begin maak dat hy iets anders het om te doen en veel later begin soebat dat ek liefs iets anders moet soek om my mond mee besig te hou. Wel, waarmee anders kan mens jou mond besig hou as jy opgesluit is in ‘n eenslaapkamer woonstel saam met iemand wie se ore nie die kapasiteit het om aanhoudend na jou woordevloed te luister nie? As die tong nie kan praat nie, moet die kake maar begin oefening kry.

Aanvanklik het ek gedink dit sal my verlange na my liefiekinners stil as ek so bietjie peusel uit hulle bederfblikkie. Hulle het ‘n spesiale blik in Oumie se kas vol sweeties en koekies en weet daar is altyd ‘n bederfie as hulle vir Ouma en Oupa kom kuier. My verlange na hulle het mettertyd al groter geword en my hand al meer sy pad na die bederfblikkie gevind. Toe ek my oë uitvee was dit dolleeg.

Toe begin ek maar bak, iets wat ek jare laas gedoen het (net om darem my hande ook besig te kan hou). Aan die begin het manlief sy oë gerek en sy ooghare opgetrek in ‘n boog. Sy vraagteken-kyke en onderlangse gemor en brom het gou in ‘n salige glimlag verander toe hy die genot proe van iets vars en smaaklik saam met teetyd.

Om die gewete te sus het ek maar die oorgrote meerderheid van die gebakte versoekings onder woonstelbure begin uitdeel sodat alles nie hulle weg na my heupe en agterstewe vind nie. Maar, wat ek nie besef het nie, is dat die mense hier in ons woonstelkompleks vriendelike, goedhartige, welwillende, vrygewige mense is met outydse waardes en gebruike. Hoe meer versoekings ek uitdeel, hoe meer versoekings kry ek terug, veral in die vorm van sjokolade, sweeties en koekies. Mens gee mos nie ‘n leë kosblik terug nie (so is ons grootgemaak) en mens kyk nie ‘n gegewe perd in die bek nie. Dus mag en kan ek nie sulke welwillendheid van die hand wys nie. Wie kan dan nou “nee” sê vir sulke goedhartigheid? Ek het geen ander keuse gehad as om dit met dank te aanvaar en my kake te laat oefen nie.

Stelselmatig het hierdie oor en weer gedeel van versoekings vir manlief te veel begin word en sy onderlangse gebrom en mor al duideliker en meer sigbaar, totdat hy die gewraakte uitlating maak: “Wanneer laas het jy jouself geweeg?” bedoelende as ‘n duidelike waarskuwing. Eintlik heel onnodig, want ek het reeds self aan my klere begin agterkom hierdie welwillendheid en al die kaakoefening begin nou ernstig aan my lyf vat. Ek het reeds doelbewus die spieël begin vermy en gewyer om my voet op die skaal te sit.

Die skok van om gegrendel te wees, het my een oggend vol in die gesig getref toe ek met die hysbak moes afgaan om ‘n pakkie by die hek te ontvang. Met die instap in die hysbak steek ek tweevoet vas (wie op aarde het dit goedgedink dat daar ‘n mensgrote spieël in ‘n hysbak moet wees?) Die prentjie in die hysbakspieël het my laat omdraai om te kyk of iemand anders nie dalk saam met my ingeklim het nie, maar dit was net “me, myself and I” groot en baie duidelik, tweekeer die wydte as voor lockdown.

Geen wonder my klere sit so styf en ongemaklik en my broeke se nate is op hul limiet gerek nie. Ek het gedink dit is dalk die son se skuld, dat hy ook sy hap wil inkry en lustig aan my klere knibbel op die wasgoedlyn, want na elke was sit dit bietjie stywer.

Om ‘n lang storie kort te maak, nou sit ek met grendelskade en dis het einde niet. Gelukkig is ons darem onlangs afgradeer na Vlak 4 en kon ons weer begin stap of draf. Die gemors is net, my wil is lamgelê en my fut is uit, my vlammetjie brand maar halfmas deesdae en ek sal myself eers weer ordentlik moet herprogrammeer.

©Driekie Grobler


MY STORIE maak deel uit van ons gemeente se skryfprojek.  Skuilkrans NG Gemeente glo in die belangrikheid van elkeen se storie.  Dit is ten diepste ‘n getuienis van hoe God in jou lewe werk en dit versterk die liggaam van Christus.  Deel gerus jou storie deur dit te stuur aan Annabelle by kleingroep@skuilkrans.co.za   ‘n Foto of prentjie is ook welkom.

My Storie is ‘n skryfprojek in samewerking met ons Leef Weer Trauma en Beradingsentrum.  Leef Weer Trauma  is n beradingsentrum wat gratis berading gee aan die gemeenskap en aan gemeentelede.  Kontak ons gerus by 063 712 6346 indien jy met iemand wil praat oor enige trauma of krisis

Corona Gesigmaskers

Die Tabita naaldwerkklas is druk besig om maskers te maak. Daar is maskers vir elke geleentheid, ouderdom en smaak! Dis ook ‘n heerlike geskenk om vir iemand te gee. Die projek is in die eerste plek ‘n werkskeppingsprojek en ‘n fondsinsamelings geleentheid. Die vroue word betaal vir hulle werk en die wins gaan terug na die kerk. Dit is egter ook ‘n uitreikprojek en jou aankopie kan weer minder bevoorregte kinders help: Vir elke masker wat ons verkoop, gaan ons 2 gratis maskers aan kinders skenk. Ons gee ook gratis maskers vir die CMR wat dit versprei saam met die kospakkies.

Een van ons ondersteuners skryf die volgende:

Dit is nou regtig waarde vir geld julle. Ek het lanklaas stikwerk gesien wat so ordentlik gedoen is. Die maskers is baie mooi en sterk gemaak en jy kan binnekant buitentoe ook dra om by jou klere/kleure te pas.

798b40be-6696-4a9f-bd4d-fd8c655f1a40

Die maskers word gemaak van 100% katoen of poliëster-katoen met ‘n dubbele binnelaag van “spun bond” (dieselfde as wat in kommersiële maskers gebruik word) en is ten volle wasbaar.

Maskers word met rekke wat rondom kop gaan gemaak en is verkrygbaar in 4 groottes nl x-tra klein, klein, medium en groot. Die medium grootte maskers is geskik vir meeste volwasse dames en groot vir mans. Groottes word bepaal deur die mate vanaf die neusbrug tot voor oor te neem. Ons kan ook maskers vir kinders maak. Pryse wissel tussen R35 en R50 per masker.

Kontak Irma by 082 824 6235

Hoop

jeremy-thomas-rMmibFe4czY-unsplashWanneer die nag meedoënloos-

die dag in gewaande oorwinning

finaal opklad

en wolke die sterre verdring

die sig wegkwyn

tot niks in die sfere verdwyn

en die aarde sy kop gedwee hang

 

soek hoop met ‘n inneroog

en ‘n oer-oue wete

wat diep in die wese ontkiem

na die eerste haarkrake

van ‘n blinknuwe dag

uit die skoot van die donker gebore

wat onkeerbaar wring

oor die Oosterkim

en groei

en bloei

in prismakleure

tot die lig elke newel verdring

en ‘n kraakvars begin

met verblindende glans

oor ‘n wêreld van vreugde

laat dans.

 

©         Quintin du Plooy

April 2020

Gesigmaskers

95431696_3101602679879005_6486847883499798528_nDie Tabitha naaldwerkklas gaan maskers maak. Maskers word gemaak van 100% katoen of poliëster-katoen met ‘n dubbele binnelaag van “spun bond” ( dieselfde as wat in kommersiële maskers gebruik word) en is ten volle wasbaar. Maskers word met rekke wat rondom kop gaan gemaak en is verkrygbaar in 4 groottes nl x-tra klein, klein, medium en groot. Die medium grootte maskers is geskik vir meeste volwasse dames en groot vir mans. Groottes word bepaal deur die mate vanaf die neusbrug tot voor oor te neem. Ons kan ook maskers vir kinders maak. Pryse wissel tussen R35 en R50 per masker. Kontak Irma by 082 824 6235

Reading for children

IMG_4115

Please join Skuilkrans Dutch Reformed Church in our effort to spread stories to children via Whatsapp voice notes.  We wil spread it to the local schools in our community.

Guidelines for readers:

  • Mention/ acknowledge the name of the story and the writer/author right at the beginning
  • Mention an age group (not compulsory) and send it in a separate message with your story.
  • Read with love and enjoyment— it will come through in your voice
  • Ideally the recorded stories must be about 4-5 minutes long. Maybe 9 minutes
  • If you are making a video recording and include pictures you have to ensure that the story is not upside down. Keep the story very short because of the data on the recipients’ side.
  • Some readers read a book chapter by chapter. Start each recording and state clearly Charlie and the Chocolate factory by Roald Dahl , Chapter 2
  • Take a break between recordings. You may not realize it but your voice dips when you get tired and it comes through clearly in the recording. Read with love and enjoyment because you love reading and you want to instill this with the children
  • These stories are recorded on/in whatsapp. So mostly there is no indication what was sent Please send a separate message immediately after posting your story, mentioning the name of your story and appropriate age group(if you know it). As already mentioned in 2 above.
  • Please pronounce the words very clearly and pay attention to and honour punctuation marks. Keep in mind that the stories are sent out to children whose first and even second language is not English
  • Please note that the organizing team listen to all the stories before sending them out. If there is a technical problem or it is unsuitable, the story will be destroyed.

Please save the following on your phone: Helene Book reading +27 823414550

DIE DONKER DAE VAN INPERKING

national-cancer-institute-L7en7Lb-Ovc-unsplashMy verhaal begin vroeg Januarie 2020 – blakend gesond en vol lewenslus. Een oggend sê vroutjie vir my terwyl ek aantrek: “Wat is daardie ding op jou rug?”. Nou kyk, niemand weet hoe lyk sy rugkant nie, want jy kan nie daar sien nie‚ maar ek weet ek het nie ‘n “ding” op my rug nie. Sy neem toe ‘n foto en een kyk was genoeg om dadelik ‘n afspraak te maak met die dermatoloog.

Nadat ek die weke geduldig afgewag het vir my afspraak in Februarie het die dermatologg ook net een kyk gegee en gesê dat hierdie knewel chirurgies verwyder moet word en dat ‘n plastiese chirurg sal moet help om die wond (“gat” sou ‘n beter beskrywing wees) weer toe te werk. ‘n Paar dae later is die mediese span gereed en in ‘n japtrap is my “ding” nie meer nie. Ek is huis toe om aan te sterk (dws vir eers net ligte tuinwerk) en twee weke te wag voordat die steke verwyder moet word. Intussen word aangekondig dat weens die Covid-19 probleem ons almal ingeperk word.

‘n Paar dae later kry ek ‘n telefoonoproep van die dokter en hy sê: “Jammer om jou die slegte nuus mee te deel maar die patalogiese verslag het teruggekom en dit wat ons uit jou rug uitgesny het, was ‘n aggressiewe melanoom wat in leketaal beteken dat dit ‘n kankergewas is. Jy moet onmiddellik inkom vir opvolgprosedures”.

Dit was nie die soort nuus wat ek verwag het nie en ook nie wil hoor nie. Covid-19 en die mislukte ekonomie was skielik nie meer belangrik nie. Op ouderdom 75 het ek skielik gevoel soos destyds toe ek vir die weermag se oproepinstruksies gewag het. Was hierdie my Skepper se oproepinstruksie? Onmiddellik flits honderde gedagtes deur jou brein en as jy soos ek is wat hou van vorentoe beplan, is die gedagtes nog meer. Dit kan alles is twee woorde op gesom word: wat nou? En skielik skop jou geloof en jou Christenskap in en jy weet dat jy jou nie hoef te bekommer nie. Jou Hemelse Vader sal sy hand van beskrming oor jou hou en as dit lyk asof Hy dit nie doen nie dan is dit omdat Hy ‘n ander plan met jou het. Dalk wil hy vir jou as voorbeeld gebruik. In alle gevalle is jy in Sy hande. En net daar het ‘n groot kalmte oor my neergedaal wat ook na vroutjie deurgespoel het.

Ek het verlede jaar tydens ‘n erediens van Nico Swart ‘n belangrike waarheid gehoor Dit het my so beïndruk dat ek die kerkkantoor gevra het om die preek vir my op papier deur te gee. Ek het die betrokke stukkie uitgesny en in die hoek van ons TV-skerm vasgeplak sodat ek elke dag daaraan herinner kan word. Die stukkie waarheid lees: “Ek is nie wat ek doen nie. Ek is nie wat ek besit nie. Ek is nie wat mense van my sê nie. Ek is God se geliefde kind oor wie Hy jubel en juig van blydskap. Dit is wie ek is”.

Maar terug by my storie. Na my telefoonoproep is ek terug na die plasties chirurg toe. Weens inperking moes hy my ‘n goedkeuringspas gee om hom te kan besoek. Hy het my netjies verduidelik wat volgende gaan gebeur.  Ek moet eerstens kerngeneeskunde besoek. Hulle sal radioaktiewe isotope rondom die bestaande wond inspuit en dan kyk waarheen die isotope versprei. Normaalweg versprei hulle na ‘n spesefieke klier (genoem die “brandwagknoop” – die eerste limfknoop wat dreinering vanaf ‘n tumor ontvang). Hierdie brandwag moet dan verwyder word en ondersoek word vir die verspreiding van kankerselle. ‘n Tweede chirurg gaan ingeroep word om die ekstra snywerk te doen. Daarby gaan die bestaande wond met twee sentimeter in alle rigtings groter gesny word om alle moontlike kankerselle te verwyder.

Pretoria was nou in volle inperking. Hospitale wou nie onnodige pasiëne inneem nie en my mediese span moes motiverings aan die hospitaal voorlê vir toestemming om te opereer. Uiteindelik is my dag en datum bepaal. Weens inperking moes ek myself aanmeld en inboek by die hospitaal. Geen familie-ondersteuning. Vroutjie moes my by die deur aflaai. Die besoek aan kerngeneeskunde en chirurgie het vlot verloop en teen die middag was die oorlog verby. Die oomblik toe ek weer nugter was na die narkose toe sê die hospitaal “trek aan en gaan huis toe”. Hulle wou steeds nie pasiënte in die hospitaal gehad het nie en so bevind ek my weer eens by die hospitaaldeur met my dreinerinspype onder die arm en die drein in my broeksak, en wag vir vroutjie. Ek het soos ‘n “take away” gevoel wat wag om afgehaal te word.

‘n Paar dae later kry ek van die dokter ‘n telefoonoproep met die blye tyding dat die sitologiese verslae vanaf die patoloog toon dat ek heeltemal “skoon” is. Daardie aand het baie aandgebede in baie huishoudings (vriende en familie) verander van “asseblief” tot “dankie”. Weer eens het ek besef dat ons Hemelse Vader ‘n klip in jou pad kan rol net sodat Hy jou kan wys Sy hand van bewaring is altyd oor jou en Hy sal die klip weer wegrol. Jy moet net glo en vertrou en nie beskroomd staan om ernstig en opreg met Hom in gesprek te tree nie. Maar die afgelope twee maande se wedervaringe het mens net weer laat besef hoe verganklik ons lewes is. Die mat kan in ‘n oogwenk onder jou voete uitgeruk word.

Die wond op my rug is (in mm) 98 X 22 X 18 en die een in my regter armholte 22 X 12 X 10. Die laaste steke is nou verwyder en ek is amper al weer my ou self. Ek was al op die dak om ‘n lekplek te soek en het ook die gras gesny. Sal nou maar verder oor die ekonomie bekommer.

Sarel Alberts


MY STORIE maak deel uit van ons gemeente se skryfprojek.  Skuilkrans NG Gemeente glo in die belangrikheid van elkeen se storie.  Dit is ten diepste ‘n getuienis van hoe God in jou lewe werk en dit versterk die liggaam van Christus.  Deel gerus jou storie deur dit te stuur aan Annabelle by kleingroep@skuilkrans.co.za   ‘n Foto of prentjie is ook welkom.

My Storie is ‘n skryfprojek in samewerking met ons Leef Weer Trauma en Beradingsentrum.  Leef Weer Trauma  is n beradingsentrum wat gratis berading gee aan die gemeenskap en aan gemeentelede.  Kontak ons gerus by 063 712 6346 indien jy met iemand wil praat oor enige trauma of krisis

Boekvoorlesers vir kinders

IMG_4115Ons nooi alle voorlesers om kinderboekvoorlesings vir ons op Whatsapp stemnotas te stuur.  Ons versprei dit na ons buurskole – Laerskole-  en glo dit sal aan ‘n paar ouers en kinders sommer ‘n bietjie vreugde verskaf. Ons toets nog die waters en sal aanpas soos wat ons gaan. Volg gerus die eerste paar riglyne hieronder:

Riglyne vir lesers:

  • Dis baie belangrik dat jy reg aan die begin die naam van die storie gee en wie die skrywer daarvan is
  • Gee ‘n aanduiding vir watter ouderdomsgroep die storie bedoel is
  • Lees omdat dit lekker is en dit sal ook in jou stemtoon so uitkom
  • Ideaal gesproke moet stories nie langer as 4-5 minute wees nie en op die langste so 9 minute
  • As jy ‘n prenteboek lees en die prentjies op ‘n video sit terwyl jy lees, moet jy seker maak dat dit reggestuur word—nie onderstebo nie. Hou hierdie tipe stories baie kort omdat dit baie data opneem van die ontvanger
  • Sommige mense lees ‘n hele boek, hoofstuk vir hoofstuk. Maak seker dat jy dan duidelik sê Charlie and the Chocolate factory, by Ronald Dahl, chapter 1
  • Laat tyd verloop tussen die lees van boeke /hoofstukke/ stories. Mens se stem raak moeg en dit kan duidelik gehoor word op die opname. Pak dus elke indiwiduele item aan met vreugde, oorgawe en lees want jy is mal oor lees en jou liefde wil oordra na hierdie kinders
  • AS jy ‘n Engelse boek lees, moet jy die woorde baie mooi uitspreek en die leestekens gebruik en eerbiedig. Hou in gedagte dat jou storie gestuur word aan kinders wie se eerste taal waarskynlik nie Engels (of Afrikaans ) is nie.
  • Meestal wanneer jy ‘n stemboodskap maak of die ‘record’ druk en iets opneem wat jy aanstuur na ‘n selfoonnommer, is daar geen aanduiding van wat jy aanstuur nie. Stuur dus onmiddellik na jou opname na die selfoonnommer gegaan het wat ons aandui, ‘n kort boodskappie waarin jy net sê: Charlie and the Chocolate factory chapter 1
  • Daar gaan na elke storie geluister word VOOR dit uitgestuur word. Neem asseblief kennis dat as daar tegniese probleme is , soos dat dit die hele tyd opbreek, of as die inhoud nie geskik is nie, dan behou die organiseerders die reg voor om hierdie stories te vernietig.

Stuur dan jou storie vir Helene Louw by 082 341 4550 en kontak haar met enige navrae.

Baie dankie dat jy bereid is om deel te neem aan hierdie spesiale projek!

Skuilkrans Onderlinge Sorg Bediening

 

 

Omgee advertering vir April

rugsteun-featured

Ondersteun asb. ons entrepreneurs : Hier is die skakel om die advertensies af te laai.

Asook ons werksoekers:

Rugsteunversoeke

Margie (083 259 0056) was die heel eerste rugsteunaksie werksoeker. Sy het gedurende 2019 jaar op kontrak by ‘n apteek gewerk. Sy soek nou weer ‘n voltyds of tydelik werk in 2020. Sy is rekenaarvaardig, gesond en het haar eie vervoer. Haar epos adres is holtmargie@gmail.com en ‘n volledige CV is beskikbaar.

 

Ockert Smith (selno 076 335 1213 en epos adres: ockerts200@gmail.com) is ‘n skrynwerker, kabinetmaker en winkelinrigter (shopfitter). Hy is dringend op soek na werk en ‘n volledige CV is beskikbaar.

 

Amélia Smit is dringend opsoek na werk en ‘n CV is beskikbaar. Sy het gewerk as winkelbestuurderes, algemene kantoorwerk by ‘n assuransiemaatskappy, uitgebreide ondervinding in Mining and Industrial Training and Certification Mpumalanga waar sy gewerk het tot Januarie 2019. Laasjaar het sy haar eie tuinuitlegbesigheid bestuur in Nelspruit. Sy is terug in Pretoria en haar kontakbesonderhede is:

Selfoonno: 065 878 6217 en Eposadres: moonvla@gmail.com

 

Johanna Smit is dringend opsoek na werk. Sy het PA, admin en sekretariële ondervinding. Haar kontakbesonderhede is: 072 457 5854 en epos adres smitjs027@gmail.com


Vrywaring:  Rugsteunaksie.

NG Gemeente Skuilkrans (die gemeente) behou die reg voor om versoeke van werksoekers en werkgewers te aanvaar of te weier.

Die gemeente lewer ‘n diens aan ons gemeentelede wat werk soek en werksaansoeke en – ‑aanbiedings word op die forums wat Rugsteunaksie gebruik, geadverteer.  Die gemeente is egter nie verantwoordelik vir enige misleidende inligting of aansprake wat gemaak word deur werksoekers of potensiële werkgewers in hulle aansoeke of werkaanbiedings nie.

Rugsteunaksie bring slegs die aansoeker en ‘n potensiële werkverskaffer bymekaar en die partye onderhandel daarna met mekaar sonder verdere insette deur die gemeente.  Daar word egter van die standpunt uitgegaan dat werkverskaffers hulle eie prosedures en ander keuringsvereistes het en dat hulle kandidate daaraan sal onderwerp om hulle geskiktheid al dan nie te bepaal.

 

Rugsteunaanbieding vir April

Ons het ‘n pos by my maatskappy beskikbaar vir ‘n bemarker.

 

We are looking for a confident, vibrant and dynamic sales rep to join our team in a consulting company. The successful candidate must be an outspoken individual with excellent interpersonal skills and take pride in how they look and present themselves. They must have a basic knowledge of human resources and labour law and have excellent selling abilities. Responsibilities include tele sales, in the field marketing and networking.

Qualifications and Skills
Direct sales : 1 to 2 years.
Must have matric. (relevant post matric qualification will be an advantage
Must be fluent in English and Afrikaans.
Must be able to work with a smartphone
Must have valid driver’s license.
NB!!! MUST HAVE OWN TRANSPORT- NON-NEGOTIABLE REQUIREMENT.

Salary:
Commission based.
recruitment@keystonehumancapital.co.za

 

Deon Louw

0742909286

 

My Storie: WAT AS . . .

zac-durant-_6HzPU9Hyfg-unsplash

Deur: ©Driekie Grobler

Wat as dinge nooit weer sal wees soos dit voorheen was nie?

As ek so na die TV kyk en sien hoe mense grappies maak en hulself op allerhande maniere kreatief besig hou, wonder ek of ons mensdom werklik die erns besef van wat besig is om te gebeur. Dit is duidelik dat sommige die hele ding beskou as ‘n salige, heerlike, onbeplande vakansie.

Wat as dinge nooit weer sal terugkeer na ‘normaal’ nie?

Wat as ons nooit weer vryelik buite sal kan gaan rondloop soos en wanneer ons wil nie?

Wat as die besighede, wat gedwone moes toemaak, nie weer die nodige kapitaal gaan hê om weer oop te maak nie?

Wat as mense nie meer werk het om na terug te gaan nie?

Wat as geld en kosvoorrade opdroog en die winkelrakke leeg bly?

Wat as ons nooit weer ons geliefdes sal kan aanraak, vashou of sien nie?

Wat as die internet af gaan en selfone nie meer seine het nie?

Daar is so baie “wat as’s” wat deur my kop gaan.

As ‘n positiewe mens wat altyd poog om positief te bly en ander aan te spoor om ook eerder uit ‘n positiewe oogpunt na dinge te kyk, besef ek ook dat mens die waarheid in die oë sal moet kyk. Dit help nie om soos ‘n donkie met oogklappe aan te wees nie.

As ons vooraf geweet het hierdie ding gaan gebeur, sou ons dalk dinge anders gedoen het?

Dalk beter voorsorg getref het.

Seker gemaak het ons spandeer meer genoegsame kwaliteittyd saam met geliefdes?

Meer ywer aan die dag gelê het om ons take af te handel.

Daardie dinge wat ons nog graag wou doen, gedoen het.

Meer tyd buite en in die natuur deurgebring het.

Meer gereeld kerk toe gegaan het.

As ons maar net die tyd kon terugdraai . . .

Maar, ons kan nie. Skielik het alles waaraan ons gewoond was tot ‘n halt gekom en al gebeur dit dalk (ons glo en hoop so met alles in ons) dat dinge weer sal normaliseer, wonder ek of dinge ooit weer presies dieselfde soos voorheen sal wees.

As Kind van God glo ek dat hierdie ‘n ingryping van Bo is. Die wêreld het op ‘n ramp afgestuur met misdaad en sonde wat hoogty vier. Mense het nie meer gesag of eerbied vir God en sy Gebod nie.

Dalk is hierdie God se manier om ons weer op ons knieë te kry, ons ons sondes te laat bely. Alles weer in orde te kry.

Ek dink aan die storie van die 7 maagde wat hul gereed moes maak vir die bruilof, slegs die wat erns gemaak het met die opdrag, en gesorg het dat hul lampe vol olie was, is toegelaat om in te gaan en die bruilof by te woon.

Is hierdie dalk die begin van die einde?

Ek weet nie en ek hoop nie so nie, want my kleinkinders is nog so bitter klein en hul lewe begin nou eers.

Al wat ons kan doen is om te bid en God te smeek om genade. Om self seker te maak dat, sou dit wel die begin van die einde wees, ons en ons geliefdes gereed sal wees om die Bruidegom te ontmoet.


Covid-19 (16 March 2020)

When the silence of the night
turns into the silence of the day
And outside living
becomes in-house stay

When social gatherings
and freedom of walk
Becomes necessary distance
and covering talk

When hugs and kisses
becomes dangerous practice
And cough and sneezes
life-threatening actions

When the price of petrol drops
but you have nowhere to go
And freedom of shopping
turns into an endless row

When businesses shut down
and people are forced to stay at home by their boss
Panic arises
for their income has been lost

When people get ill
and know there’s no cure yet
They start to speculate
for new ways to be set

But only God has the power
to shut down the whole world
Maybe it’s His way to say
“Stop the violence and betray.”

“It is time to repent and turn back to Me.
So, shut out all the world’s noise
so that you once again
can hear My voice.”

©Driekie Grobler
(1/4/2020)


MY STORIE maak deel uit van ons gemeente se skryfprojek.  Skuilkrans NG Gemeente glo in die belangrikheid van elkeen se storie.  Dit is ten diepste ‘n getuienis van hoe God in jou lewe werk en dit versterk die liggaam van Christus.  Deel gerus jou storie deur dit te stuur aan Annabelle by kleingroep@skuilkrans.co.za   ‘n Foto of prentjie is ook welkom.

My Storie is ‘n skryfprojek in samewerking met ons Leef Weer Trauma en Beradingsentrum.  Leef Weer Trauma  is n beradingsentrum wat gratis berading gee aan die gemeenskap en aan gemeentelede.  Kontak ons gerus by 063 712 6346 indien jy met iemand wil praat oor enige trauma of krisis.